Oxalys, Johannes Witt, Katrien Baerts, Thomas Bauer, Lise Bruyneel

In 1993 opgericht door studenten van het Brussels conservatorium, groeide Oxalys uit tot een kamermuziekensemble met een uniek profiel en een sterke internationale reputatie. De oorspronkelijke bezetting van strijkkwintet, fluit, klarinet en harp waaiert vaak uit tot een groter ensemble dat zo een breed repertoire en verrassende projecten weet te realiseren. Oxalys vindt haar basisrepertoire in de Belle Epoque (1870-1930) en blikt vanuit dat cruciale tijdsgewricht zowel terug als vooruit. 

Johannes Witt is een veelzijdig dirigent wiens internationale bekendheid snel groeit. Hij is opgeleid als percussionist en studeerde orkestdirectie in Keulen en Sint-Petersburg. Hij treedt regelmatig op in gerenommeerde operahuizen in heel Europa, waar hij een breed scala aan werken dirigeert, van klassieke meesterwerken tot hedendaagse composities. Witt is vaste dirigent van het Aalto Theater Essen en de Oper Wuppertal, en hij leidde ook de Duitse premières van Salvatore Sciarrino's Il canto s'attrista, perché? en Christan Jost's Heart Sutra.

De Belgische sopraan Katrien Baerts wordt geprezen om haar krachtige en sensuele stem, evenals om haar diepzinnige en oprechte vertolkingen. Op het operapodium maakte Baerts onlangs haar debuut bij het Koninklijk Concertgebouworkest als Beatrice in Andriessens The City of Dis, waarmee ze haar passie voor het hedendaagse repertoire laat zien. Baerts is ook een actieve en enthousiaste kamermusicus, zoals blijkt uit haar uitvoeringen van Kurtágs Kafka-Fragmente samen met violist Wibert Aerts, met opvallende videobeelden van Lise Bruyneel.

Thomas Bauer is een fascinerende zanger van onze tijd, geprezen om de baritonachtige klankkleur en de precieze dictie van zijn expressieve stem. Als concertzanger trad Bauer onlangs op als gast bij het Orchestre Symphonique de Montréal met Schönbergs Gurrelieder en bij de Nationale Filharmonie van Warschau met Mahlers Das Lied von der Erde. Hij heeft verschillende wereldpremières van opera's gezongen, zoals de wereldpremière van Jörg Widmanns oratorium ARCHE bij de inhuldiging van de Elbphilharmonie in Hamburg in 2017. 

Lise Bruyneel ontwerpt publicaties en communicatieprojecten voor de podiumkunsten, cureert alternatieve kunstprojecten en maakt videokunst tijdens klassieke concerten. Op een creatieve en emotionele manier, vaak ritmisch, staat ze op het raakvlak tussen kunstenaars en publiek. Van haar vroegere carrière als celliste, het vinden van het juiste beeld voor een voorstelling tot het maken van videocollages of het bedenken welk poëtisch project de voorbijganger op straat zal aanspreken.