Festival 20·21
Festival 20·21 is de jaarlijkse Leuvense hotspot voor klassieke muziek uit de 20e en 21e eeuw. Open oren ontmoeten er de klankrijkdom van te (her)ontdekken repertoire en muzikale geheimtips, of kunnen zich tijdens de Transit-driedaagse laten verrassen door begeesterende eigentijdse creaties.
NOTEER NU AL DE DATA!
Programmavoorstelling 2026
Maarten Beirens en Pieter Bergé maken je met klank en beeld wegwijs in het nieuwe festivalprogramma van 2026.
Brecht Valckenaers 3x live in Leuven
Onze Festival-artiest-in-residentie veroverde met zijn Ex-Nihilo-recital (2024) podia in Vlaanderen en Brussel. De cd -opname werd lovend onthaald! En dat wordt vervolgd dit najaar:
- Brecht zet zijn Ligeti-cyclus verder met de indrukwekkende Etudes > ma 28 sep.
- Met Karski Quartet eert hij de ongelooflijk straffe Poolse componiste Grazyna Bacewicz > di 13 okt.
- In een Satellietconcert (nieuw!), ontrafelt hij Palais de Mari van Morton Feldman. > do 24 sept.
Transit schuift naar 23–25 oktober in 2026
Transit verhuist naar het weekend van 23-25 oktober in 2026! Mis vooral de Transit-opener niet met de Belgische premiere van Cyborg Flesh van Stefan Prins.
Het wordt een epische clash tussen het iconische strijkkwartet en knetterende elektronica. Met op het podium de veteranen van de nieuwe muziek, met name het Arditti Quartet versus gitarist Yaron Deutsch en componist - performer Stefan Prins.
Ken je onze Festival-artiest-in-residentie Brecht Valckenaers al?
In 2024 maakte de jonge Leuvense pianist Brecht Valckenaers (°2000 Leuven) een indrukwekkend debuut op Festival 20·21. Met een doordacht Ligeti-programma en een schitterende uitvoering liet hij een diepe indruk na op het festivalpubliek én op ons artistieke team. Hij werd prompt benoemd tot Festival-artiest-in-residentie van Festival 20·21 en kreeg daarbij twee opdrachten.
Ecologische verbeelding
Als nevenproduct van de consumptiemaatschappij is afval immers naast een reële ecologische problematiek ook het perfecte model voor kunst: recycleren, herbruiken, transformeren zijn krachtige metaforen voor een muzikale praktijk.
In 1948 werd Dmitri Sjostakovitsj – een van de hoofdfiguren van deze festivaleditie – duchtig de levieten gelezen door de Sovjet-overheid. Samen met andere Russische ‘modernisten’ werd hij ervan beschuldigd muziek te schrijven die verraad pleegde aan de intrinsieke groot- en zorgeloosheid van de natie. Muziek zou vrolijk zijn of niet zijn. Zij zou de glorie zingen van het onvoorwaardelijk gelukkige Russische volk, of zwijgen. Bij voorkeur met een vleugje bombarie en nationalistisch gebral erbij. ‘Make Russia Great Again’.
