Tom De Cock, Nele Tiebout, Wibert Aerts

Tom De Cock is een Belgisch percussionist, dirigent en artistiek leider, gespecialiseerd in hedendaagse muziek. Hij is lid van Ictus en artistiek directeur van Festival Kortrijk. Hij werkte samen met componisten en kunstenaars als Pierre Boulez, Georges Aperghis en Anne Teresa De Keersmaeker. Hij combineert uitvoeringspraktijk met onderzoek, instrumentontwikkeling, klankinstallaties en curatorschap.

Saxofoniste Nele Tiebout studeerde aan het Koninklijk Conservatorium Brussel en het Conservatoire Régional de Versailles. Ze trad reeds op als soliste bij l’Orchestre Philharmonique Royal de Liège en de Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen, en speelde mee in orkesten en ensembles als Brussels Philharmonic, Symfonieorkest Vlaanderen, I SOLISTI en Ictus. Tiebout is ook actief in kamermuziek: als duo met pianiste Sylvie Decramer en als lid van het Brusselse saxofoonkwartet Scarbo. 

De veelzijdige Belgische violist Wibert Aerts heeft een bijzondere reputatie opgebouwd als interpretator in het modern-hedendaagse repertoire voor viool. Zo werd hij betrokken bij verschillende wereldpremières van creaties door hedendaagse componisten als Jean-Pierre Deleuze, Mauricio Kagel, Daan Janssens, Luc Brewaeys, Frederic Rzewsky en Kee-Yong Chong. Aerts is kamermuzikant en violist van het kamermuziekensemble Het Collectief. 

Daan Janssens componeert opera’s, ensemble- en orkestwerken, solo- en kamermuziek, en werkt met elektronica. Zijn composities worden gekenmerkt door donkere klankkleuren, een uitgesproken dramatische structuur en een virtuoze instrumentale schriftuur. Hij werkte met ensembles als SPECTRA, Ensemble Intercontemporain, Brussels Philharmonic en I SOLISTI. Janssens studeerde compositie aan het Conservatorium van Gent bij Frank Nuyts, Godfried-Willem Raes en Filip Rathé.

Jean-Luc Fafchamps is een Belgische pianist, componist en lid van het hedendaagse muziekensemble Ictus. Piano stond centraal in zijn eerste composities, voordat zijn interesse in ongetempereerde harmonieën en polyfonie van klankkleur leidde tot nieuwe klankcombinaties. Aanvankelijk componeerde hij voor theater en dans, maar geleidelijk verschoof zijn focus naar concertmuziek, uitgevoerd door ensembles als Ensemble Intercontemporain, Musiques Nouvelles en Champs d'Action.